การเดินทางยามเช้า

posted on 21 Mar 2007 08:34 by oscar

ไม่น่าเชื่อว่าเราจะออกบ้านก่อน 6 โมงเช้า

คงเป็นเพราะเจ้ามือถือที่ตั้งปลุกเอาไว้เสียเช้าตรู่

เป็นการทดลองอย่างหนึ่ง เพราะเรารู้สึกว่า ทำไม..หลังๆมานี้

เราไม่ตื่นตามเสียงปลุกที่ตั้งเอาไว้ตอน ตี5 ของทุกวันเป็นสามัญเลย

เราก็เลยเปลี่ยนดีกว่าตั้งเวลาที่ 4.45 น. พร้อมเปลี่ยนเสียงปลุกแบบที่ 10 เป็นแบบที่ 1 แทน

.

.

ได้ผลชะมัด!

ตื่นจริงๆ ตี5 ได้เวลาออกบ้าน 05.45 น.

ฟ้านอกบ้านยังคงมืด แต่ผู้คนเริ่มทยอยเดินทางกันแล้ว

จากมอเตอร์ไซค์รับจ้าง มายืนรอรถเมล์ ก็เกือบ 6 โมงเช้าแล้ว

คันแรกที่อยากขึ้น ปอ.514 แต่ไม่ขึ้น รถเต็มมีคนยืน โอ้ว...เขาตื่นเช้ากันจัง

คันที่สอง ปอ.73 ก. วิ่งขึ้นทันที เพราะมันว่าง เลือกที่นั่งได้สบาย

เสียบ MP3 ฟังสบายใจ ใครๆบนรถก็ทำเช่นนี้ ทุกคนเพลินกับเพลงที่ตัวเองเลือก

นั่งไม่ทันได้เบื่อ รถมาถึง อาคารโอลิมเปียแล้ว

เราเดินทางต่อด้วย รถไฟใต้ดิน เริ่มที่สถานีรัชดา

เจ้าหน้าที่ตรวจกระเป๋ายังคงทำหน้าที่แบบผ่านๆเหมือนเคย

แต่คนนี้ก็ยังดีกว่าคนเมื่อคืนที่เจอ รายนั้นแทบไม่ขยับหัวมองเลย

แล้วจะตรวจไปทำไมกัน มันเสียเวลาของเรานะ เปิดให้ดูแล้ว ยังดูเสียไม่ได้เนี่ย

วิ่งขึ้นรถคันแรก โดยที่ไม่ต้องรอ เพราะลงมาก็เจอเลย

ดีจัง..รถโล่งมาก หรือเพราะเป็นคันแรกหรือเปล่า เวลานี้ 06.20 น.

เราเก็บความสงสัยเอาไว้ เพราะต้องหาที่นั่ง ที่ปกติ..ยามเช้าไม่เคยได้นั่งเลย

เราเลือกที่จะนั่งมุมสุด เอาไว้เอนตัวพิงกระจกได้สบายๆ

ควักเอา "สมองไหวในฮ่องกง" ขึ้นมาอ่าน

จากบทที่ 0 ถึง บทที่ 4

นิ้วกลมเดินทางไปฮ่องกง พร้อมกับ

มิโดริและนาโอโกะ จาก Norwegian Wood ของมุราคามิ

ผมเดินทางไปสีลม พร้อมกับ

นิ้วกลม จาก สมองไหวในฮ่องกง ของ นิ้วกลม

สิ้นสุดการเดินทางด้วยพาหนะที่ สถานีสีลม

ต่อไปผมต้องเดินด้วย 2 ขาแล้วล่ะ

เดินๆ ผ่านวินมอเตอร์ไซค์ ผ่านร้านขายเสื้อผู้หญิง ผ่านโอบองแปง

ผ่านธนาคารที่ยังปิดอยู่ หยุดซื้อหมูทอดข้าวเหนียว

เดิน .. เดิน .. เดิน

แวะแผงหนังสือ คว้า Volume หน้าปกเทย่ากับผมบ๊อบสวย

ซื้อมา 100 บาท แพงจัง .. แต่ก็ซื้อ

แวะร้านกาแฟขาประจำ มอคค่าเย็น 1 แก้ว กับเงิน 25 บาท อันนี้..คุ้ม

แวะอีก รถผลไม้เจ้าประจำเช่นกัน มะละกอกับฝรั่งคือสิ่งที่เลือกสำหรับเช้านี้

เดินต่อไป เสียงเพลงจาก MP3 ยังคงดังต่อเนื่อง

เรายังคงเดินต่อไป

ผ่านยามของคอนโด ผ่านแม่ค้าที่เริ่มตั้งร้าน

ผ่านฝรั่ง ผ่านญี่ปุ่น ผ่านคนไทย

สิ้นสุดการเดินทางที่ตึกที่สวยที่สุด ตึกหนึ่ง ในฝั่งตรงข้ามกับสวนลุมพินี

ผมนั่ง Up Blog ที่ดองมานานนนนนน

การเดินทางที่แตกต่างจากปกติ ที่ต้องมาสายกว่านี้ รีบเร่งกว่านี้ และเหนื่อยกว่านี้

สิ้นสุดลงพร้อมกับความคิดที่ว่า พรุ่งนี้จะต้องตื่นเช้าให้ได้อีก

แล้วผมจะลองไปเดินเส้นทางใหม่ๆ อาจเดินผ่านสวนลุมพินีมาที่ทำงานก็ได้

น่าลองนะ ^-^

Comment

Comment:

Tweet

ยังไม่อัพอีกเรอะ น้องโหน่ง

#11 By จั่นเจา on 2007-04-22 20:35



อยากจะตื่นเช้าได้บ้างจัง ไม่ได้เจอบรรยากาศรถเมล์ว่างๆมานานแล้ว

#10 By ลิงกับหมู on 2007-04-12 19:24

เล่มล่าสุดของนิ้วกลมที่เพิ่งอ่านไปคือ กัมพูชาพริบตาเดียว ก็น่าสนใจดีนะครับ ถ้าชอบสำนวนเท่ห์ๆแบบนิ้วกลมเล่มนี้ก็ไม่น่าพลาด

#9 By yatiko on 2007-04-10 14:16

ตื่นเช้าๆ มันทำให้เรามีเวลาทำอะไรได้มากขึ้น เรามีเวลาที่จะมองวิวริมทาง มองเห็นผู้คนที่กำลังดำเนินชีวิตในยามเช้า ซึ่งถ้าตื่นสายกว่านั้นเราคงไม่ได้เจอแน่นอน สมองปลอดโปร่งและดีจริงๆ เพราะผมก็เคยทำอย่างนั้นบ่อยๆเหมือนกัน แต่ถ้าตื่นสายหละก็ เซ็งกันเลยทีเดียว ทั้งร้อน ทั้งติด หุๆ

#8 By POP (124.120.246.89) on 2007-04-08 20:47

ตื่นเช้าจังน้องโหน่ง
การลองเส้นทางใหม่ๆ ก็ดีนะ ได้พบสิ่งใหม่ๆ ด้วย

ร้อนจังเลย

#7 By จั่นเจา on 2007-04-08 19:43

มาจนวันนี้ ก็ยังไม่ขยัน Up เลย

#6 By นายป้อ on 2007-04-08 16:52

นานๆมาบ้านที พรุ่งนี้ผมจะขยัน Up แล้วครับ

#5 By นายป้อ on 2007-04-01 20:41

วันไหนที่ต้องไปสอนการ์ตูน รู้สึกจะใช้ชีวิตแบบคุณ Oscar ในกระทู้นี้เลยล่ะครับ

ตื่นแต่เช้า นั่ง 73ก. เพราะว่ามันว่างและผ่านที่ๆจะไปสอนพอดี แล้วก็เสียบ MP3 ฟังเพลง + ดุวิวไม่ก็นอน

ถ้าไม่ทันจริงๆค่อยต่อรถไฟใต้ดิน ฮี่ๆๆๆ

ตื่นเช้านี่ก็สนุกดีเหมือนกันนะครับ

#4 By imome on 2007-03-21 21:48

ตั้งใจจริง ก็ขอให้ทำให้ได้ หลายต่อมาก แต่ก็สู้ๆนะ

#3 By hasana on 2007-03-21 11:04

เช้าหรอ...เหอๆๆ
ยากมากเลยอ่ะ ชนะใจตัวเองไม่ได้สักทีฮ่ะ
ยิ่งปิดเทอม ยิ่งสายโด่ง
เราก็อยากตื่นเช้าบ้างอ่ะ
เคยคิดว่าจะตื่นมาวิ่งทุกเช้า...
แต่ก็ตื่นสายซะทุกที เฮ้อ

#1 By enjoy^^ on 2007-03-21 08:48